Melisa lekarska a wypadanie włosów

Melisa lekarska znana jest też pod nazwą matecznik, rojownik, pszczelnik. Ma wiele właściwości, ale przede wszystkim znana jest jako zioło o działaniu uspokajającym. Jest zielem wieloletnim z gatunku bylin z rodziny jasnowatych o zapachu bardzo zbliżonym do cytryny. Melisa pochodzi z rejonów Morza Śródziemnego. Jest uprawiana w wielu krajach Europy, także w Polsce. Do uprawy potrzebuje ciepłego, osłoniętego od wiatru stanowiska. Uprawia się ją na glebach żyznych, ciepłych, dostatecznie wilgotnych i bogatych w wapń. Roślinę zbiera się w czasie kiedy tworzą się pączki kwiatowe. 

OpisMelisa lekarska rośnie do wysokości 90 cm. Posiada białe lub żółtawe kwiaty. Roślina kwitnie od czerwca do września. Silny zapach cytrynowy emitują liście, które są koloru jasnozielonego i mają owalny kształt. W jej składzie znajdują się: garbniki, polifenole, flawonoidy, substancje gorzkie, olejek lotny. 

ZastosowanieW zielarstwie wykorzystywane są liście, z których wytwarza się olejek melisowy. Jest surowcem o działaniu uspokajającym, przeciwbólowym (bóle głowy, menstruacyjne). Stosuje się je przy występującym zespole przewlekłego zmęczenia. Poza tym zmniejsza wzdęcia i gazy, pomaga przy rozstrojach żołądka i przewodu pokarmowego, pobudza trawienie, pomaga przy alergii i atakach kaszlu. Ma też zastosowanie w kosmetologii. Melisę stosuje się do płukania jasnych włosów, przy łupieżu i wypadaniu włosów. 

Przepisy na kosmetyki do pielęgnacji włosów, które można samodzielnie wykonać w domu. Z melisy można przyrządzić napar, który sporządza się z suszonych liści melisy. W tym celu 1,5 łyżki liści melisy należy zalać wrzątkiem, przykryć i odstawić na 10 minut w celu lepszego zaparzenia. Tak przygotowany napar należy pić 2 do 3 razy dziennie. Napar można stosować też zewnętrznie wcierając w skórę głowy. Wtedy działanie będzie bardziej skuteczne.